Aritmética

Un.

            Dos.   

                 Tres.

                                   Catro.

Fuxiron os meus versos

polo teu río abaixo.

Cinco.

            Seis.

                        Sete.

                                   Oito.

Afogóu o poema

na ponte dos teus ollos.

Nove.

            Dez.

                        Once.

¡Qué sede teño,amiga,

da iauga da túa fonte!

Doce.

            Trece.

Non seguiréi contando

pra non morrer de sede.

Latexo

Fiquéi soio comigo.

Deitéime no relembro

dos teus ollos belidos.

Morréu no ar un verso.

Agardando a túa lúa

Agardando a túa lúa

donde os meus días nenos

percorrín os camiños

deica os meus anos vellos

sempre ca súa saudade

doéndome nos beizos.

Agardando a túa lúa

camiñéi polo tempo

a soñar que ela viña

dende o fondo dos séculos

pra deitarse unha noite

nos meus ollos cincentos.

  

Agardando a túa lúa

que soñéi de pequeno

maxinaba aloumiños

dos sus raios acesos

esquencido de min

i esquencido do leito.

  

Agardando a túa lúa

sempre a soñar desperto

a anguria de mil noites

que morrín polos vieiros

trocóu en fíos brancos

os meus mouros cabelos.

Agardando a túa lúa

polos vales senlleiros

unha noite de tebras

morréu soio aquel neno

que levaba a saudade

da túa lúa no peito.

Agardando a túa lúa

eu tamén vou morrendo.

Teño un corazón novo

Teño un corazón novo

feito non sei aínda

se de anacos de tí

ou de anacos dos soños

que soñeí paseniño

durmindo nos teus ollos.

Teño un corazón novo

pra un poema moi longo.

Cando xa non esteña

Cando xa non esteña

quero ser

nos teus ollos infindos

unha esquencida bágoa,

na palma da túa mau

unha gotiña de auga,

no teu corazón tenro

unha lene lembranza.

Cando xa non esteña

non quero ser máis nada.